پمپ های هیدرولیک پمپ های هیدرولیک چیست؟

در هر سیستم هیدرولیکی جریان سیال توسط پمپ تامین می شود. پمپ ها فشار ایجاد نمی کنند و فقط بر مقاومت ایجاد شده در برابر بار مقاوم غلبه می کنند.

پمپ ها به دو گروه دسته بندی می شوند که عبارتند از:

  • پمپ های دورانی
  • پمپ های جابجایی مثبت

 پمپ دورانی

پمپ سانتریفیوژ (یا گریز از مرکز) نوعی از پمپ های دورانی می باشد که در آن با افزایش فشار، دبی کاهش می یابد و اگر خروجی پمپ کاملا بسته شود، خروجی آن به صفر می رسد.

استفاده از پمپ های جابجایی غیر مثبت در مدارهای هیدرولیک بین مخزن روغن و پمپ اصلی می باشد تا روغن از مخزن به ورودی پمپ اصلی انتقال یابد و همچنین در سیستم های سرد کننده نیز به کار می رود.

 پمپ جابجایی مثبت

پمپ های جابجایی مثبت، بطور تئوری حجم ثابتی از سیال را در هر دور گردش انتقال می دهند و اگر مجرای تخلیه یک پمپ جابجایی مثبت بسته شود فشار خروجی تا حدی که اجزاء مکانیکی پمپ دچار شکستگی شوند، بالا می رود. اغلب تصور می شود که پمپ ها فشار ایجاد می کنند ولی تنها هدف پمپ ها ایجاد فشار است. فشار عبارت است از نیرو بر واحد سطح، که به دلیل مقاومت بر خلاف جریان به وجود می آید. پمپ مکانیزمی است که برای تولید جریان لازم برای غلبه بر فشار، طراحی شده است. پمپ نمی تواند مقاومتی بر خلاف جریان خودش فراهم کند در نتیجه نمی تواند به تنهایی ایجاد فشار کند. فاکتورهای اصلی که پمپ با آنها مشخص می شود عبارتند از:

  • بیشترین فشار کاری قابل تحمل بر حسب بار
  • جابجایی هندسی به ازاء هر دور گردش پمپ (Lit/rev) و یا دبی جریان خروجی بر حسب Lit/min در بیشترین سرعت دورانی پمپ

مقادیر بالا به وسیله سازنده ی مشخص می شوند. اگر از این مقادیر در یک بازه ی زمانی تجاوز شود، منجر به صدمات جدی به پمپ یا کاهش عمر مفید پمپ می شود. جریان خروجی از پمپ ممکن است به وسیله ی جریان خروجی بر یک دور گردش پمپ (L/rev) و یا جریان خروجی در دقیقه (Lit/min) بیان شود. اما مشخصه ی اول که مستقل از سرعت دورانی است، رایج تر است.

جابجایی (که گاهی اوقات جابجایی هندسی نیز خوانده می شود)، آن حجم از سیال هیدرولیکی است که به ازاء یک دور چرخش محور محرک، ازپمپ خارج می شود. پمپ ها ممکن است جابجایی ثابت یا متغیر داشته باشند. این مساله به طراحی پمپ و عملکرد آن درسیستم هیدرولیک بستگی دارد.

 

 تئوری پمپ کردن

یک پمپ هیدرولیکی جابجایی مثبت وسیله ای برای تبدیل انرژی مکانیکی به انرژی هیدرولیکی است. وقتی این پمپ توسط موتور خود محرک به کار بیفتد، به طور عمده دو عملکرد دارد: اولا یک خلاء در دهانه ورودی پمپ ایجاد می کند که باعث می شود سیال را از مخزن به ورودی مکش نماید. ثانیاً، حرکت مکانیکی پمپ، این سیال را در حفره های پمپاژ به دام انداخته و آن را در پمپ جا به جا کرده و به داخل سیستم هیدرولیک می فرستد. هر چه مقاومت در دهانه خارجی بیشتر شود، گشتاور اعمالی به پمپ بیشتر می شود تا به بار غلبه نماید و لذا فشار افزایش می یابد.

 

مطالب مرتبط با پمپ آب: