پمپ های هیدرولیک پمپ های هیدرولیک چیست؟

در هر سیستم هیدرولیكی جریان سیال توسط پمپ تامین می شود. پمپ ها فشار ایجاد نمی كنند و فقط بر مقاومت ایجاد شده در برابر بار مقاوم غلبه می كنند.

پمپ ها به دو گروه دسته بندی می شوند كه عبارتند از:

  • پمپ های دورانی
  • پمپ های جابجایی مثبت

 پمپ دورانی

پمپ سانتریفیوژ (یا گریز از مركز) نوعی از پمپ های دورانی می باشد كه در آن با افزایش فشار، دبی كاهش می یابد و اگر خروجی پمپ كاملا بسته شود، خروجی آن به صفر می رسد.

استفاده از پمپ های جابجایی غیر مثبت در مدارهای هیدرولیك بین مخزن روغن و پمپ اصلی می باشد تا روغن از مخزن به ورودی پمپ اصلی انتقال یابد و همچنین در سیستم های سرد كننده نیز به كار می رود.

 پمپ جابجایی مثبت

پمپ های جابجایی مثبت، بطور تئوری حجم ثابتی از سیال را در هر دور گردش انتقال می دهند و اگر مجرای تخلیه یك پمپ جابجایی مثبت بسته شود فشار خروجی تا حدی كه اجزاء مكانیكی پمپ دچار شكستگی شوند، بالا می رود. اغلب تصور می شود كه پمپ ها فشار ایجاد می كنند ولی تنها هدف پمپ ها ایجاد فشار است. فشار عبارت است از نیرو بر واحد سطح، كه به دلیل مقاومت بر خلاف جریان به وجود می آید. پمپ مكانیزمی است كه برای تولید جریان لازم برای غلبه بر فشار، طراحی شده است. پمپ نمی تواند مقاومتی بر خلاف جریان خودش فراهم كند در نتیجه نمی تواند به تنهایی ایجاد فشار كند. فاكتورهای اصلی كه پمپ با آنها مشخص می شود عبارتند از:

  • بیشترین فشار كاری قابل تحمل بر حسب بار
  • جابجایی هندسی به ازاء هر دور گردش پمپ (Lit/rev) و یا دبی جریان خروجی بر حسب Lit/min در بیشترین سرعت دورانی پمپ

مقادیر بالا به وسیله سازنده ی مشخص می شوند. اگر از این مقادیر در یك بازه ی زمانی تجاوز شود، منجر به صدمات جدی به پمپ یا كاهش عمر مفید پمپ می شود. جریان خروجی از پمپ ممكن است به وسیله ی جریان خروجی بر یك دور گردش پمپ (L/rev) و یا جریان خروجی در دقیقه (Lit/min) بیان شود. اما مشخصه ی اول كه مستقل از سرعت دورانی است، رایج تر است.

جابجایی (كه گاهی اوقات جابجایی هندسی نیز خوانده می شود)، آن حجم از سیال هیدرولیكی است كه به ازاء یك دور چرخش محور محرك، ازپمپ خارج می شود. پمپ ها ممكن است جابجایی ثابت یا متغیر داشته باشند. این مساله به طراحی پمپ و عملكرد آن درسیستم هیدرولیك بستگی دارد.

 

 تئوری پمپ كردن

یك پمپ هیدرولیكی جابجایی مثبت وسیله ای برای تبدیل انرژی مكانیكی به انرژی هیدرولیكی است. وقتی این پمپ توسط موتور خود محرك به كار بیفتد، به طور عمده دو عملكرد دارد: اولا یك خلاء در دهانه ورودی پمپ ایجاد می كند كه باعث می شود سیال را از مخزن به ورودی مكش نماید. ثانیاً، حركت مكانیكی پمپ، این سیال را در حفره های پمپاژ به دام انداخته و آن را در پمپ جا به جا كرده و به داخل سیستم هیدرولیك می فرستد. هر چه مقاومت در دهانه خارجی بیشتر شود، گشتاور اعمالی به پمپ بیشتر می شود تا به بار غلبه نماید و لذا فشار افزایش می یابد.